آزربایجان، بیناب و ترختور

Tiraxturfans.Com. دریاچه ی دریاگونه ای که زمانی می غرید، می جوشید و با امواج خروشانش با سخاوتمندی تمام زندگی را به مردمانی که شاید اغلب با بی خیالی و بی تفاوتی از کنارش گذر می نمودند ارزانی می داشت اکنون شمارش معکوس برای آخرین نفسهای خود را آغاز نموده است. سخن از دریاچه ی زیبای اورموی آذربایجان می باشد که چند صباحیست قربانی بی فکری، بی تدبیری، بی مدیریتی و بی مسئولیتی انسانهای لاقیدی گشته است که شاید چند تریلر هم قدرت کشاندن القاب پر زرق و برقشان را نداشته باشد اما برخلاف عناوین پوشالی که یدک می کشند مغزهای حقیرشان ممکن است قدرت مشاهده ی ذره ای آنطرفتر از نوک بینی شان را نیز نداشته باشند چه برسد به اینکه توانایی درک رازهای نهفته در دل امواج بیکران این دریاچه ی نیلگون را داشته باشند!. آری نگین بی بدیل آذربایجان «دریا» بودن را به دست فراموشی سپرده و رو به سوی «کویر» و «بیابان» نهاده است. آه چه سخت است بر مرگ یکی از شریانهای بی جایگزین حیات نظاره گر بودن و از دست زدن حتی به عملی جزئی برای بخشش قطره ای از زندگی به آن عاجز بودن. چه بیرحمند آنانی که بجای دمیدن حیات بر پیکره ی بیجان این دریاچه ی بی نظیر حامیانش را اسیر در بند جهالت خود نمودند. چگونه پاسخ تاریخ را خواهند داد آنانی که با دستکاریهای ناشیانه و نابخردانه شان قلب پرتلاطم این زیست بوم چندهزار ساله را به خاموشی سوق دادند؟ و چقدر بی تفاوتیم ما در قبال فجایعی که در پیرامونمان می گذرد بر ما حرجی نیست!!! از قدیم و ندیم گفته اند از ماست که بر ماست...